Breskens van oudsher een vissersplaats is uitgegroeid tot een bruisende maritieme badplaats. In de haven is altijd wat te beleven; de moderne jachthaven met 850 ligplaatsen, de vissersschepen, een bezoek aan de vismijn. Jaarlijks wordt er maar liefst 2,2 miljoen kilo verse vis verhandeld! Menig bezoeker geniet dan ook op bourgondische wijze van een overheerlijke vismaaltijd in één van de vele gezellige restaurants.

Breskens heeft de volgende bezienswaardigheden:

Het visserijmuseum: In het hart van de Zeeuws-Vlaamse beroepsvisserij, boven de vismijn, ligt het Visserijmuseum. De bezoeker maakt kennis met de geschiedenis van de visserij in Breskens. Met onder andere videofilms, een verzameling schilderijen met zee- en havengezichten, een collectie van fossielen en 850 inheemse en tropische vogels. Verder zijn er scheepsmodellen te bewonderen en een maquette van de haven. Kinderen vinden het zeeaquarium fantastisch en beleven het aaien van haaien als een attractie op zich! Het museum organiseert uiteenlopende activiteiten, van mijnen op de oude mijnklok tot garnalenvissen met Zeeuwse trekpaarden.

St. Barbarakerk: In deze oorspronkelijke noodkerk vertellen fraaie houtsculpturen in een oase van rust de boodschap van verdraagzaamheid en compassie. De houtsculpturen zijn gemaakt door de bekende emeritus pastoor en kunstenaar Omer Gielliet. Hij was van 1967 tot 1995 aan deze parochie verbonden. Van mei t/m oktober kunt u de kerk op eigen gelegenheid bezichtigen. In juli en augustus zijn er rondleidingen.

Vuurtoren Nieuwe Sluis: Nieuwe Sluis is een vuurtoren bij de buurtschap Nieuwesluis, enkele kilometers ten westen van de dorpkern van Breskens, in de Nederlandse provincie Zeeland. De vuurtoren is ontworpen door Quirinus Harder en is gebouwd in 1866-1867. De achtkantige, zwart-wit geverfde toren staat op de zeedijk aan de ingang van de Westerschelde. De toren heeft een hoogte van 28,4 meter en heeft vijf verdiepingen. Hij maakt deel uit van een reeks van lichten die het einde van de Schelde markeren en het scheepvaartverkeer tussen de Noordzee en Antwerpen begeleiden. Deze toren is de oudste nog bestaande gietijzeren vuurtoren van Nederland, nadat de vuurtoren in Renesse in 1915 werd afgebroken en de gietijzeren baak van Ouddorp in 1911 verdween. De toren heeft niet altijd zwart-witte banden gehad, maar was eerst geel en werd daarna voorzien van rood-witte banden. Het optiek van de toren is gemaakt door Barbier, Bénard & Turenne. Het lichthuis bevat een koperen koepel.